header_schaerweijde.jpg vijver2.JPG Hole_9_aankomst.jpg hole_5_afslag.JPG
 
Golf Nieuws

Finale Open Dak 8 september 2019

Nieuws afbeelding 1-10-2019

Het Open Dak 2019 is voor mij het langstdurende golftoernooi waaraan ik ooit heb deelgenomen! Van 7 april tot zondag 8 september lukte het me om in totaal zes ronden aan het langste eind te trekken.

Mijn vaste golfmaatje op donderdagochtend Ed Groot was degene die me overhaalde om mee te doen. Eigenlijk was de inschrijving al gesloten maar Maudie en Fred waren gelukkig coulant.

Ed was ook meteen mijn eerste tegenstander. Fijn want baan en tegenstander waren zeer bekend. Vaker buig ik op donderdagen het hoofd voor Ed, behalve deze keer. 

Jan Wijbenga was mijn volgende tegenstander. Wedstrijd te laat gespeeld (speelschema 3eronde was al verstuurd…), maar ook hier waren Maudie en Fred weer coulant.

In de derde ronde speelde ik tegen onze greenkeeper Michiel van de Bor. Hij had de baan natuurlijk exceptioneel voorbereid en wist precies waar de fairway kort gemaaid was en had de greens in top conditie geprepareerd. Jammer genoeg voor hem heb ik daar uiteindelijk kennelijk meer profijt van gehad…

Aan Marian Polak had ik in de vierde ronde een zeer taaie tegenstandster. Als ik me goed herinner scoorde zij holes 16 t/m 18 waardoor we alsnog gelijk eindigden. In de play-off wisten we eerst nog beiden een par te spelen en pas op de 20ehole kon ik de wedstrijd in mijn voordeel ombuigen.

Wim van Harmelen zou mijn volgende tegenstander zijn. Zou, want hij bleek op de finaledag niet te kunnen spelen en besloot derhalve om de halve finale op te geven. Stond ik als nieuwe deelnemer ineens in de finale!

 En die finaledag was zeer geslaagd! Vele deelnemers van het Open Dak speelden een funwedstrijd terwijl Piet Schäfer en ik gingen uitmaken wie zich de winnaar mocht gaan noemen. Ik heb nog niet eerder een golfbaan mogen lopen terwijl deze voor jouw wedstrijd wordt vrijgemaakt! Piet was een taaie tegenstander en kwam in de eerste 9 holes op een kleine voorsprong. Dat wist ik in de tweede 9 holes gelukkig om te buigen. Gelukkig was de wedstrijd vlak vóór de 18 hole al beslist, want onder de druk van zoveel toeschouwers lukte me op de 18eineens niet zo heel veel meer.

Vriend en vijand, maar vooral mezelf heb ik verbaasd. Wat ik dit toernooi heb geleerd is dat ik beter ga spelen wanneer het echt belangrijk is. Genoeg tijd nemen voor een slag, zorgen voor voldoende concentratie en vooral verstandig en niet opportunistisch spelen. Dat dat moeilijk voor me blijft als ik puur voor de gezelligheid de baan inga heb ik intussen alweer gemerkt…

Hierbij wil ik Maudie en Fred bedanken voor de uitstekende organisatie van het hele toernooi en vooral de zeer geslaagde finaledag. Met het schilderij van de hand van Wil de Ruiter, dat ik als hoofdprijs mocht ontvangen, hangt thuis mooi en herinnert me elke keer weer aan dit zeer geslaagde toernooi.

Max Welling